• enjoy life...

terug

Daar ben ik weer…

 

Ik had mijzelf, onszelf, zo’n drie maanden vrijaf gegeven van het, voor ons, normale leven.

Dit omdat ik zag hoe ons leven langzaam weer in een groef terecht gekomen was. En zoals Loesje zegt:

 

Als alles op z’n kop staat is stabiliteit ook niet handig.

 

Voor mij is het belangrijk om steeds opnieuw mijzelf los te maken uit gewoontepatronen, zodat ik in verbinding kom en blijf met echte vrijheid. Afijn, het voelde als de hoogste tijd om weer even afstand te nemen en opnieuw mijzelf een aantal vragen te stellen. Het zijn steeds dezelfde vragen en toch… ze blijken elke dag actueel.

  • Wie ben ik echt?
  • Wat is de zin van het leven?
  • Wat is er gaande in de wereld?
  • Hoe kan mijn leven een bijdrage ten goede zijn?

En natuurlijk kwamen ook weer de thema’s die hier direct onder liggen voorbij: De rol van geld in ons leven, de voor- en nadelen van alle vormen van (computer)techniek, en niet te vergeten media, voeding en onze verslavingen.

 

Drie maanden heb ik genoten van weinig tot geen internet.

 

En ja, ik heb het ook gemist. Drie maanden veel buiten in de natuur geweest. Waarom doe ik dat thuis niet meer? Fysiek waren we onderweg door Nederland, Belgie en Frankrijk. We zijn bij een aantal festivals en bijeenkomsten geweest: De pinksterlanddagen, De Rebels United en het Permacultuurfestival. We hebben geklust, gepraat en genoten bij bekenden en onbekenden. Zijn een paar dagen bij Ecolonie langs geweest, bij Land van Een en bij Charme. Allemaal plekken overlopend van inspiratie, ieder op een geheel eigen manier.

 

Wel of niet door met mijn website?

 

Belangrijkste vraag waar ik de drie maanden mee inging was: Ga ik wel of niet door op internet met een eigen website? Zo’n website is namelijk niet enkel en alleen het schrijven van mooie blogs. Het brengt ook kosten met zich mee, je zit uiteindelijk uren achter je laptop en je moet je ook steeds weer verdiepen in techniek en regels. Ik vroeg me af of kosten/baten in balans waren. Voor wie doe ik het en hoeveel geld, tijd en energie wil ik hierin inversteren?

Halverwege deze drie maanden begon mijn smartphone op te zetten. Letterlijk dikker te worden. Dit leek mijn niet goed en het dwong mij een extra vraag op: Wat als deze telefoon ermee stopt?

  • Koop ik dan gewoon een nieuwe smartphone? Veel geld, veel mogelijkheden, veer overbodige techniek ook…
  • Of laat ik al dat smart-gedoe los en ga ik terug naar een oude Nokia. Weet je nog, zo eentje waarbij je de letters kiest door 1 tot 3 keer op een zelfde toetstje te drukken.

En dwing ik mijzelf zo een stapje terug uit de techniek en weer meer de echte wereld in. Dan moet ik opeens weer gewoon om de weg vragen in plaats van even op ‘maps’ te kijken hoe ik moet lopen naar mijn bestemming.

  • Of ga ik verder helemaal zonder telefoon?

 

Interessant om te zien hoe ik in een spagaat raak…

 

Ik baal ervan dat de techniek ons overal volgt en haast beter weet waar ik geweest ben dan ik zelf. Ik baal ervan dat we in een tijd terecht gekomen zijn waar nullen en enen op de achtergrond een steeds grotere invloed hebben op ons leven.

Ik ben heel erg tegen op de vingerafdruk-toegang die veel telefoons hebben en zeker op de nieuwste mogelijkheid van Apple om toegang op je telefoon te krijgen via gezichtsherkenning. Het leidt mij te makkelijk naar een wereld die helemaal vol camera’s staat, gezichtsherkenning verbindt met automatische mogelijkheden maar ook sancties. Een wereld waar we sowieso al dieper in zitten dan we ons realiseren.

Stapje voor stapje raken we steeds verder vastgeketend in deze wereld van gemak en mogelijkheden, maar tegelijkertijd ook van controle en manipulatie. Dit is wat ik tegen heb op de nullen en enen. Wie het verhaal van de ‘gekookte kikker’ niet kent, moet maar even om zich heen vragen.

Maar ik ben even zo verslaafd als iedereen aan dit gemak en de mogelijkheden die een slimme telefoon mij biedt. Misschien schrijf ik binnenkort nog wel over het thema keuzevrijheid naar aanleiding van deze spagaat.

Want, ja, ik heb besloten toch verder te gaan met mijn website en te blijven bloggen…

 

Want ik wil…

  • Mensen inspireren het leven tot kunst te maken.
  • Mensen inspireren zelf ook steeds opnieuw te onderzoeken wat er gaande is.
  • Jou inspireren zelf ook te onderzoeken hoe ook jij het meest tot je recht komt in dit leven.

 

En ja, ik heb ook een nieuwe smartphone besteld. Uiteindelijk koos ik voor de Fairphone 3. Want, zoals ze zelf schrijven, Fairphone gebruikt materialen die beter zijn voor de planeet en verbetert de werkomstandigheden van de makers van jouw telefoon. Een telefoon voor iedereen die het productieproces van de telefoon net zo belangrijk vindt als de telefoon zelf.

 

En daar kan ik mij dan wel weer in vinden…

 

 

 

 

 

Hallo,

 

Leuk dat je mijn website komt bezoeken.

Veel leesplezier.

 

Tineke