• enjoy life...

Afscheid

Afscheid van een eigen auto…

 

Waarom eigenlijk?

 

Ik heb zo’n beetje mijn hele leven een eigen auto gehad. Met hier en daar een korte onderbreking waarbij een auto niet logisch was. Ik vond het fijn een eigen auto te hebben. Het gemak om snel en comfortabel overal heen te kunnen.

Een aantal jaar geleden las ik in een blog van Rob Greenfield. Hij had uitgerekend dat als hij zijn auto wegdeed hij twee maanden korter kon werken per jaar. En dat vond hij een goede reden om zijn auto weg te doen.

Deze eenvoudige rekensom en handeling is mij bijgebleven. Momenteel ben ik de invloed van geld op mens en maatschappij aan het onderzoeken. En één van de conclusies is dat we onszelf, met al onze wensen, financieel behoorlijk vast zetten.

 

Geld en milieu ontmoeten elkaar

 

Ondertussen begint dit hoe-zit-het-met-geld-onderzoek parallel te lopen met mijn hoe-zit-het-met-het-milieu-onderzoek. En: Wat kan ik daarin doen?

Ik vond mijzelf al best wel milieubewust, maar eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat, nu ik me serieus aan het verdiepen ben hoe we de huidige milieucrisis kunnen stoppen, ik ontdekt heb dat dit bewustzijn van mij nog behoorlijk in de kinderschoenen staat.

 

Kan ik zonder auto?

 

Langzaam drong de gedachte zich steeds vaker bij mij op dat het wellicht een goed idee zou zijn om de auto weg te doen. Rationeel was ik het hier overigens nog niet mee eens, ik had nog behoorlijk wat praktische redenen en oneigenlijke argumenten waarom een auto voor mij minstens zeer wenselijk was.

Maar ik schreef al eerder ook ‘gemak dient de mens niet’ en hoewel ik heel erg blij was met mijn auto en deze mij van veel gemak voorzag is het maar de vraag hoe dienend dit gemak is voor mij en de wereld?

 

Dus voordat ik definitief besloot om de auto weg te doen wilde ik op een rijtje zetten wat de auto mij eigenlijk kostte en wat deze de wereld kost.

 

Wat kost de auto mij?

 

Ik zoek op internet en kom bij het nibud een overzicht tegen van de maandkosten van een auto uit de kleine middenklasse. Ik denk dat mijn auto daar wel onder valt. Gemiddeld komt dat op zo’n 499 euro per maand, wat dus komt op 4988 per jaar. Dat is best wel een leuk bedragje. Natuurlijk zullen de kosten van het openbaar vervoer op gaan lopen als ik mijn auto wegdoe en wellicht zal ik iets vaker een band moeten vervangen van mijn fiets. Maar ik denk ook dat er andere gewoontes zullen ontstaan waardoor sommige ritjes gewoon echt komen te vervallen.

 

Wat kost de auto de samenleving?

 

Het aantal verkeersdoden ligt de laatste jaren zo’n beetje rond de 600. Dit zijn alleen de dodelijke cijfers. Het aantal auto-ongelukken zit zo op 800.000 per jaar (2015). Dit is iets wat wij kennelijk acceptabel vinden. Niet wenselijk maar wel acceptabel. Ik was me er in ieder geval niet van bewust (tot nu), heb me er eerder ook nooit in verdiept en heb altijd gedacht dat het vooral anderen overkomt (alsof dat niet erg is) en mij niet. En dus stapte ik de afgelopen 30 jaar dagelijks in de auto om in de verkeersdrukte mijn aandeel te leveren.

Hierboven heb ik het dus nog niet gehad over de dieren die ik dood langs de kant van de weg zie liggen omdat ze in botsing kwamen met een auto.

 

Uitlaatgassen, we ademen het allemaal in en vinden dit inmiddels ook gewoon. Natuurlijk lopen we liever in het bos, maar ja, daar wonen we niet. En zo lang we niet in het Ruhrgebied wonen valt het misschien nog wel mee met die uitlaatgassen.

Of niet? Steeds vaker heb ik last van de lucht van auto’s en brommers. Ik vind het stinken en de gedachte dat ook als ik het niet ruik ik het toch inadem vind ik niet fijn.

 

Kosten die nog verder buiten het gezichtsveld liggen…

 

Wat zou het kosten om een auto te maken? Niet in geld uitgedrukt, maar in activiteit? Hoeveel mensen zouden er aan mijn auto gewerkt hebben om hem te maken? De metalen, de plastics, het ontwerp, in elkaar zetten?

Ik heb altijd benzine auto’s gereden. Electrisch rijden zou zoveel milieuvriendelijker zijn. Wat hiebij vergeten wordt is ten eerste dat die elektriciteit ook gemaakt moet worden. Maar daarnaast dat het maken van de electrische auto, en dan met name de accu, aan de andere kant van de wereld helemaal niet zo fijn is. Niet voor het milieu en zeker niet voor de duizende kinderen die onder zeer slechte omstandigheden, dagelijk in de kobaltmijnen werken. Dit gebeurt ver buiten ons gezichtsveld en vaak buiten ons bewustzijn. Dus terwijl we hier zogenaamd ‘schoon rijden’ worden opnieuw de lasten en nadelen hiervan ergens anders neergelegd. Op een of andere manier kom ik dit fenomeen steeds vaker tegen.

 

Doen wat je weet wat goed is.

 

Laatst was ik bij een lezing van Marieke de Vrij. Het ging over innerlijke volwassenheid wat zij als volgt definieerde: innerlijke volwassenheid is waar je geestelijk volwassen bent en je verantwoordelijkheid neemt ten aanzien van wat je bewustzijn je mee deelt. Mijn bewustzijn ziet en begrijpt steeds meer wat er gaande is in de wereld en hoe ik met mijn leeftstijl bijdraag aan een planeet die uit balans is. Afijn volgens mij is mijn punt duidelijk:

 

Ik kon er niet meer onderuit.

 

Een auto kost op alle fronten eigenlijk best veel. We zijn er aan gewend, het lijkt allemaal wel mee te vallen, er zijn veel zaken die veel erger zijn, etc. Voor mij was het moment aangebroken, om te luisteren naar wat ik weet wat goed is, om dit stukje ‘gemak’ weg te doen. Vandaag is mijn auto verkocht en heb ik hiermee dus een stukje extra vrijheid terug. Ik zal er niet altijd blij mee zijn. Ik was ook gehecht aan dit stukje ‘gemak’. Maar het voelt wel als een volgende logische stap op weg naar een mooiere wereld.

 

Ik ben erg benieuwd hoe dit mij verder brengt in het onderzoek naar levenskunst.

 

 

 

 

Hallo,

 

Leuk dat je mijn website komt bezoeken.

Veel leesplezier.

 

Tineke