• enjoy life...

2.1 Achtergrond info bij de tweede les

Leven als interessante uitdaging…

Ik zie het zo: Het leven gaat op en neer, soms zit het mee soms zit het tegen. Maar of het mee of tegen zit, oftewel, of je een situatie ervaart als meezitten of tegen zitten… is geheel afhankelijk van jouw visie op het leven.

Ik zie het leven als één grote uitdaging. Ook als één groot spel, maar daarover later meer. Eén grote uitdaging dus, welke ik onderverdeel in drie kleinere:

  1. De uitdaging steeds beter jezelf te leren kennen en mogen zijn.
  2. De uitdaging te ontdekken wat je hier komt doen op deze aarde, in dit leven.
  3. De uitdaging bovenstaande punten steeds opnieuw serieus te nemen.

Ieder mens heeft als gevolg van opvoeding en scholing ook heel veel meegekregen wat niet bijdraagt aan jouw unieke zelf. Ik heb wel eens horen zeggen dat je in de eerste 7 jaar van je leven de lessen voorgeschoteld krijgt die je in de rest van je leven mag oplossen. Ik weet niet of het zo strak is, maar in de grote lijn herken ik het wel.

 

De uitdaging van leren lopen…

Als kind hebben we (bijna) allemaal leren lopen. De meeste van ons hebben daar geen herinneringen meer bij. Maar we hebben allemaal wel gezien hoe dit leren lopen in zijn werk gaat. Het is letterlijk vallen en opstaan.

Als toeschouwer kan ik een warme glimlach voelen voor dit proces waar we allemaal doorheen moeten. Het gaat nergens over en toch is het op het moment als je net weer languit op je snuffert gevallen bent een hele uitdaging.

Ik denk dat het in feite met alle situaties op aarde zo is. Middenin het leven kan iets ons behoorlijk onderuit halen of doen vallen. Terwijl het in wezen niets anders is als een volgende uitdaging op ons pad.

Iedere keer, in het leven, waar het mij lukte om heftige opstakels als uitdagingen te zien viel het mij makkelijker om weer overeind te krabbelen, de 5e, 6e, 7e en volgende keren.

Waar ik mijzelf zielig vond, dacht dat mij onrecht aangedaan werd of alleen maar boos werd op de situatie, zakte ik dieper weg en had ik langer tijd nodig om weer op te staan.

 

 1. De uitdaging steeds beter jezelf te leren kennen en mogen zijn.

Als kind leren we door enerzijds de kunst af te kijken bij onze ouders, opvoeders,  leraren en anderzijds door de eigen conclussies die we trekken als reactie op wat we meemaken en ervaren.

Ik zeg vaak dat zoals we het accent van onze ouders ongemerkt overnemen zo doen we dit ook met de rest van wat zij ons voorleven. Wij krijgen hun pijn en hun overlevingsmechanisme met de paplepel mee naar binnen. De verhalen van vroeger vertellen over welke leefruimte er was en over onuitgesproken afspraken, over verboden gebied.

Ik vind het een uitdaging en boeiende tocht om onder alle aangewaaide wijsheid mijn eigenheid en eigen wijsheid weer bloot te leggen. Ook al gaat dit soms gepaard met verwarring en pijn, uiteindelijk doet het recht aan wie ik ben, en daarmee recht aan het leven.

Alleen mijn eigen wijsheid kan een unieke bijdrage aan de wereld zijn. De rest wordt al door iemand anders verzorgd. (Tineke)

 

2. De uitdaging te ontdekken wat je hier komt doen op deze aarde, in dit leven.

De eigen legende waar maken is de enige verplichting van de mens. (Paulo Coelho)

Het leven is een oneindige reis zonder begin en eind. Tenminste, dat is hoe ik er tegenaan kijk. Interessant wordt het als ik door heb wat mijn doel hier in dit leven is. Ben ik hier om iets te leren, te brengen, te halen? Vaak is het van alles wat. Door mijn leven in een groter perspectief te zien vind ik het makkelijker mijn doel te begrijpen. Maar het is niet nodig om het zo te zien om toch richting in je leven te kunnen ervaren:

Jouw missie, wat jij hier komt doen, heeft automatisch met je eigen talenten te maken en met je eigen passie. Een talent is iets wat vaak voor jezelf heel vanzelfsprekend is, je beschouwt het zelf niet als bijzonder omdat die kwaliteit voor jezelf heel gewoon is. Dus vaak weet je omgeving beter wat jouw talent is dan jijzelf. Het heeft ook met je plezier te maken. Je enthousiasme en plezier zijn hierin uitstekende richtingwijzers op je pad.

 

3. De uitdaging bovenstaande punten steeds opnieuw serieus te nemen.

Als mens ben je voortdurend in ontwikkeling. Dit stopt nooit. Het menszijn is niet iets wat je in een paar jaar leert en er dan klaar mee bent.

Door het leven, elke dag, steeds opnieuw als een leuke uitdaging met ontdekkingen en groeimogelijkheden te zien blijf je in beweging, blijf je veranderen, blijf je ook daadwerkelijk groeien.

Door zelf te blijven groeien draag je automatisch bij aan de groei van de gehele mensheid.

Zelf ervaar ik overigens een groot verschil tussen het wereldse succes waarbij status en materiële welvaart ijkpunten lijken te zijn en het persoonlijke succes waarbij het ijkpunt wat mij betreft ligt bij: wordt er recht gedaan aan wie jij bent, aan het leven op deze planeet.

Doordat wij mensen vaak onze richting laten bepalen door geld, een goede baan of zogenaamd ‘verstandige’ keuzen, zie ik veel mensen vastzitten op plekken waar ze niet tot hun recht komen en dagelijks ongelukkig zijn. Volgens mij kan dit nooit de bedoeling zijn.

Door je eigen wijsheid en passie te gaan leven draag je bij aan de groei van de mensheid. En hiermee bedoel ik een groei in bewustzijn, een groei in recht doen aan al het leven, een groei in geluk voor alles en iedereen.