• enjoy life...

Lobith-Tolkamer

Plezier bij Lobith

In het kader van het Kunstproject HOE DAN?? was ik bij Lobith.

Dit ging als volgt. Via de woorden die in het bos ontstonden (zie eerdere blog) in combinatie met de wijsheid van Emoto (meer over hem hier) bedacht ik het volgende:

Als water de mogelijkheid heeft om woorden met zich mee te dragen, waarom dan niet een mooi woord aanbieden aan het water op die plek waar het water het land in komt. Dan neemt het water dit woord mee op zijn tocht en kan iedereen van de mooie energie genieten.

Dus zo ben ik naar Lobith gereden waar de Rijn ons land binnenkomt.

En daar ben ik gaan spelen met stoepkrijt.

 

 

 

En daarna ook op de traptreden nog teksten als:

Dankbaar
dat ik
leef

 

 

Geluk
kan
niet
op
dus
waarom
niet
onbeperkt
uitdelen

 

 

Als ik bezig ben als volwassende met stoepkrijt:

Ik zie mensen die mij niet bezig willen zien, maar ook mensen die nieuwsgierig zijn, kijken en soms vragen… Af en toe ontstaat er een klein gesprekje. Ik zie ook mensen die het leuk vinden en glimlachen.