• enjoy life...

Remember

Gisterochtend heb ik buiten in het bos gewerkt, vanmorgen begin ik lekker in een cafeetje bij mij in de buurt. Ik merk dat de afwisseling mij goed doet. Het opent mij voor wat er wil ontstaan.

Gisteren, nadat ik mijn wens om naar het bos te gaan gevolgd had, ontstond daar de inspiratie om woorden te vormen. Gewoon mooie woorden van takjes. Woorden die mensen vervolgens kunnen lezen, en woorden die zich met de energie van het bos kunnen vermengen.

 

 

Vandaag dacht ik weer naar het bos te gaan, maar mijn wens kwam uit bij een cafeetje bij mij in de buurt. Gewoon lekker binnen met een cappuccino.

Ik had een artikel meegenomen waarin Jan Rotmans geïnterviewd wordt o.a. over zijn boek Omwenteling waarin hij de transfomatieve verandering beschrijft. De verandering waar we met de wereld voor een groot deel al middenin zitten. Een beetje veranderen of bijsturen is niet meer voldoende. De noodzaak tot een echt radicale verandering van het hele systeem wordt steeds groter.

 

Het systeem is de optelsom van wie wij zijn

 

Citaat uit het interview:
Het punt dat Rotmans wil maken, is dat we die systemen zelf hebben gebouwd. En hoewel ze ons lang hebben geholpen, keren ze zich nu tegen ons. We hebben echer het vermogen om die systemen te transformeren, meent hij, omdat wij zelf het systeem zijn.

Verderop ander stukje citaat uit het interview:
Als je kijkt naar de meest voorkomende ziekten in deze tijd, dat zijn angststoornissen en depressies. Ook steeds meer bij jongeren. Je ziet die mensen in nood komen, en dan is he thelder: of het lichaam reageert en straft dat af. Of de geest doet dat. Ik heb in mijn voorgaande boeken de Belgische psychiater Paul Verhaeghe aangehaald, die zegt dat we onze identiteit verliezen in deze verweven wereld. Als je, zo zegt hij, niet de tijd neemt om je daarin te verdiepen, dan wordt je letterlijk ziek.

 

Synchroniciteit via de app

 

Op dat moment krijg ik een berichtje binnen van mijn schoonzus die mij Gabriella’s song stuurt. Uit de film As It Is In Heaven, waarschijnlijk heb je die wel gezien indertijd. Ook Gabriella herinnert zichzelf en besluit weer van hieruit te gaan leven. Volgens mij de enige plek van waaruit je echt kunt leven.

 

 

Vertaling

Vanaf nu is mijn leven van mij
ik heb maar zo`n korte tijd op aarde gekregen
en mijn verlangen heeft me hier gebracht
wat mij ontbrak en wat ik vergaarde

dat is in ieder geval de weg die ik verkoos
mijn vertrouwen was eindeloos
dat mij een klein stukje toonde
van de hemel die ik nooit vond

Ik wil voelen dat ik leef
al mijn dagen lang
zal ik leven zoals ik wil
ik wil voelen dat ik leef
in de wetenschap dat ik goed genoeg was

Ik ben nooit vergeten wie ik was
het sliep alleen in me
misschien had ik nooit een keuze
behalve dan de wil te vinden

Ik wil gelukkig leven want ik ben ik
Wil sterk en vrij zijn
Zien hoe de nacht in de dag overgaat
ik ben hier en mijn leven is alleen van mij
en de hemel waarvan ik geloofde dat die er was
zal ik daar ergens vinden

Ik wil voelen dat ik mijn leven geleefd heb zoals ik wil

 

 

 

Afijn, dit is waar leven in deze tijd dus over gaat. De transformatie waar we als wereld/systeem voor staan heeft alles te maken met de transformatie in onszelf aangaan. We hebben niet alleen systemen opgezet die inmiddels niet meer werken, maar ook ons hele persoonlijke doen en laten hierop afgestemd.

  • We zijn binnen de vijf zintuigen gaan leven en hebben hierdoor onszelf gevangen gezet.
  • We zijn kwijt geraakt om naar onze eigen persoonlijke intuitie en wijsheid te luisteren.
  • We zijn contact met ons natuurlijke bestaansrecht (het weten dat we genoeg zij) kwijt en denken dit steeds opnieuw te moeten bevechten om mee te mogen doen.

Juist hiervoor heb ik de lessen voor levenskunst opgeschreven, omdat ik ervan overtuigd ben dat je hier op aarde je eigen weg te gaan hebt. Die is niet makkelijk dan de weg van de massa. Wel veel inspirerender en zeker meer passend bij wie jij bent.

 

Ik ben nooit vergeten wie ik was
het sliep alleen in me
misschien had ik nooit een keuze
behalve dan de wil te vinden

Zien hoe de nacht in de dag overgaat

 

 

Ik wil zien hoe de nacht in dag overgaat in mensen individueel en hier op aarde in het groter geheel.

Voor mijzelf is het belangrijk hier steeds opnieuw aan bij te dragen. Op mijn manier. En dat is op het moment met twee verschillende kunstprojecten waar ik mee bezig ben. Het ene is plastic op sterk water.

Het andere kunstproject ontvouwt zich onder de titel HOE DAN? Het mooie hiervan is dat het net als het leven, zichzelf aan mij openbaart. Ik kan het niet bedenken. Sterker nog, zogauw ik in mijn denken schiet loop ik helemaal vast. Het is een overgeven aan dat wat wil ontstaan. En dat is misschien direct het het antwoord op de vraag: HOE DAN? Meer over dit project binnenkort ook in de blogs.