• enjoy life...

Voor wat hoort niks festijn

 

 

Een aantal dagen met gelijk geïnteresseerden camperen, informatie delen, filosoferen, workshops volgen en geven, en gewoon lekker rond een vuur hangen. Dit festijn is spontaan ontstaan in een samenwerking tussen Jeroen, Filiz, Marc en Caroline, waarna vele anderen aansloten.

 

 

Zo simpel is het dus misschien wel: Voor wat hoort niks. Gewoon meedoen, aansluiten en delen met wat jij te delen hebt.

Ik moest even wennen. Ik moet altijd wennen op een nieuwe plek. Daarom hou ik van helderheid en weten waar ik aan toe ben. Een en ander vond plaats op het prachtige terrein: Grubbenstein. Op Grubbenstein verkennen Jeroen en Filiz verschillende methoden van natuurlijk tuinieren, landschapsbeheer en voedselvoorziening. Geweldig mooie en fijne plek om te zijn.

 

 

En hier zat ik voor het eerst op een echt composttoilet. En eerlijk is eerlijk, een prima wc! Maar tijdens mijn eerste toiletbezoek vroeg ik mij toch af of deze toiletten na een paar dagen festijn nog steeds zo’n prima plek zouden zijn om even tot ontspanning te komen. Kortom, ik vroeg mij echt even af: waar ben ik aan begonnen?

Er waren diverse workshops rond het thema alternatieve vormen van onze economie. Maar ook heel praktische workshops als: je eigen dromen waarmaken, hoe maak je een vuur, je onderdompelen in een bosbad of je eigen kleding repareren. Zelf gaf ik nog de workshop creatief denken.

Naast de workshops, het lekkere eten waarvoor gezorgd werd en de vele verhalen waar ruimte voor was, was er ook een weggeefhoek waar materiële overvloed zichtbaar werd. Iedereen kon hier spullen neerleggen maar ook zomaar meenemen.

Het Voor wat hoor niks liep door de hele 4, 5 dagen heen, met tegen het einde nog een uitgebreid pro-action café waar we met elkaar onderzocht hebben hoe een wereld gebasseerd op dit principe eruit zou zien. Gevolgd door de vraag wat wij daar nu zelf al, individueel of samen, aan kunnen bijdragen. Een aantal interessante conclussies kwamen daaruit. Twee wil ik er noemen.

  • Er is genoeg voor iedereen.
  • Alles en iedereen gaat floreren.

Het eerste is al waar natuurlijk, alleen zien we het nog niet altijd en moeten we nog wat schuiven hier en daar. Ik denk dat het tweede per direct kan ontstaan zodra we het eerste beter begrepen hebben.

Het waren mooie en leerzame dagen. In de eerste plaats heb ik mijzelf weer een stukje beter leren kennen. Onder andere over hoeveel behoefte aan controle er nog in mijn systeem zit, maar ook hoe makkelijk ik dit weer los kan laten en over kan gaan op vertrouwen-op-dat-wat-is en vandaaruit verder leven. Dit lijkt wel een voorwaarde om over te kunnen stappen op het Voor wat hoort niks principe.

Daarnaast veel mooie mensen ontmoet, met allemaal de wens de wereld een stukje mooier te maken en allemaal eigen ideeën hoe dit vorm te geven. En uiteindelijk kan ik ook melden dat de composttoiletten in een Voor wat hoort niks omgeving ook na een paar dagen nog steeds een prettige plek zijn om je even terug te trekken en de-voor-mij-overtollige-ballast te lozen waar de natuur op Grubbenstein dan weer heel blij mee is. Zo simpel is Voor wat hoort niks dus eigenlijk. Delen van eigen overvloed.

 

ontmoeten met krijt