• enjoy life...

verzameld op straat…

 

Dol op plastic…

Plastic is handig, schoon, licht in gewicht en  als dit alles was, zou ik er nu niet over schrijven.

Geïnspireerd door mensen die mij voorgingen, ben ik vanaf 1 januari j.l. actief aan het zoeken hoe ik minder afval kan produceren. Erg interessant wat er dan gebeurt. Ik kan het je aanraden, om gewoon, in eerste instantie bijvoorbeeld voor een maandje, eens op te letten hoeveel afval en dan met name plastic er door je handen gaat op een dag. Vooral het plastic-voor-eenmalig-gebruik is hierbij een serieus probleem. Plastic zakjes, verpakkingen, rietjes, koffiebekers, waterflesjes, etc.

Je gaat het pas zien als je het doorhebt (Cruijff)

Dit blijf ik een zeer bijzonder fenomeen vinden: Hoe iets onder onze ogen gebeurt en je er gewoon blind voor kunt zijn. Of wellicht zie je het wel, maar ben je je niet bewust van wat je eigenlijk ziet. Vreemd, bijzonder en risicovol tegelijk.

Maar als je het dan ineens wel ziet, dan zie je het ook overal…

In dit geval ben ik met mijn neus op het plastic gedrukt. Ik ben gaan ‘afvalwandelen’, soms alleen, soms samen met anderen en ik zie ineens de oneindige stroom aan afval die, nadat het opgeruimd is, zich als vanzelf voortdurend aanvult. Natuurlijk ben ik ook niet achterlijk en wist ik best dat ons (plastic) afval een beetje uit de hand liep. Maar het kan altijd erger…

Beelden op internet lieten mij zien dat het altijd nog serieuzer en verontrustender kan zijn dan ik vermoedde.

Op Youtube vond ik het volgende:

 

 

Per minuut wordt het equivalent van één volle vrachtwagen in zee gestort. Dit komt neer op 1440 vrachtwagens per etmaal. Ik vond onderstaan filmpje hier mooi bijpassen.

 

 

Plastic is een bijzonder product wat niet zomaar makkelijk afbreekt. Daarnaast zit het in veel meer producten verwerkt dan dat je je zomaar bedenkt. Denk aan wasmiddel of fleecekleding.

De volgende filmpjes geven meer uitleg waarom plastic zo problematisch is voor onze planeet en leefwereld.

 

 

En nu het goede nieuws: Wat kan ik, jij hier aandoen:

De drie stappen naar een mooiere wereld.

Probleem herkennen. -> bewustzijn vergroten en verdiepen in oorzaken -> op zoek naar oplossingen en eigen mogelijkheden.

 

Probleem herkennen. Zoals ik boven al schreef. Verbazend hoe lang je blind kan zijn voor een probleem. Maar als een probleem zich eenmaal echt zichtbaar gemaakt heeft heb ik de keuze om hier iets aan te gaan doen. In dit geval is het probleem dus: plastic afval, terwijl ik zo gewend ben aan plastic in mijn dagelijkse werkelijkheid. Ook hier kom ik weer het spreekwoord tegen: gemak dient de mens(heid) niet.

Bewustzijn vergroten en verdiepen in oorzaken. Nog eens verder nadenken, sparren met anderen en nog extra achtergrond informatie opzoeken. (Wellicht zowel in de reguliere als alternatieve media voor een brede kijk op het geheel.) Deze stap is belangrijk om het ‘eerste’ probleem op te sporen. Zeker het filmpje ‘The story of microfibers’ liet mij zien dat iets wat een interessante oplossing lijkt, dat soms helemaal niet is. Meer info vond ik overigens ook op de website van de Plastic Soup Foundation.

Als derde op zoek naar oplossingen en eigen mogelijkheden om bij te dragen aan een oplossing. Ook hier is er vaak veel te vinden al op internet. Inspirerende manieren en voorbeelden om het leven mooier te maken helpen om er met een positieve energie mee aan de slag te gaan. Voor mij is het belangrijk om vanuit plezier aan de slag te gaan. Als ik het doet omdat ik me verplicht voel dan wordt het een discipline-dingetje en dat hou ik meestal niet lang vol.

Eén ding weet ik zeker: Wat ik niet toevoeg aan de afvalsoep, voeg ik niet toe aan de afvalsoep.

De volgende personen vond ik inspirerend, op mijn speurtocht naar oplossingen.

  1. Green Evelien: Inspiratie voor ecologische eenvoud
  2. Rob Greenfield: Trash me: not your typical zero waste project
  3. Daniel Siepman: Opruiminitiatieven

Zelf ervaar ik dat ik steeds meer zicht begin te krijgen op het feit dat veel wat zo gewoon lijkt vaak ook zo schadelijk is voor het geheel. Dit gaat veel verder dan deze blog over plastic afval. Normaal gedrag is niet zo normaal als het woord doet vermoeden. (mooie titel voor een volgende blog misschien) Langzaam maar zeker ga ik mijzelf, ook in dit spel op aarde, weer meer en meer een onderdeel van het geheel ervaren. Het herkennen van de natuurlijke eenheid die we met elkaar vormen maakt, voor mij, mijn invloed op dit geheel heel eenvoudig en prettig zichtbaar.

 

 

 

 

(Ps. de foto is gemaakt van een kunstproject wat ik een aantal jaar geleden gemaakt heb van op straat verzameld afval: upcycling)